فرزندان پناهجویان بعد از تحمل سختی و مشقتهای بسیار، دیگر در مرکز پردازش پناهجویان در نائورو بازداشت نخواهند شد.
به گزارش رادیونشاط، با این حال برای بعضی از نوجوانان تجربه اثرات تنبیهی، بلاتکلیفی قانونی و خشونت ساختاری ناشی ازسیستم بازدارندگی استرالیا همچنان ادامه دارد.
بسیاری از این پناهجویان نوجوان با وجود تحمل شکافهای آموزشی شدید به واسطه حضور در نائورو، موفقیت تحصیلی قابل توجهی دراسترالیا کسب کرده و دوره دبیرستان را با موفقیت پشت سر گذاشتند. اما اکنون به دلیل نداشتن ویزا و محدودیتهای اقامتی به آنها اجازه کار و همچنین ادامه تحصیل در دانشگاه داده نمی شود.
دانشجویان پناهجو دارای ویزای موقت مانند ویزای بریج ای اس( Es) و یا ویزای حفاظت موقت، در حکم دانشجویان خارجی محسوب شده و برای تحصیل در دانشگاه باید شهریه پرداخت کنند. به بیانی دیگر نوجوانان پناهجو برای تامین هزینه ورود به دانشگاه تنها به بورسیه دانشگاهها امیدوار هستند.
براساس مقررات آژانس استانداردهای کیفی تحصیلات عالی(the Tertiary Education Quality Standards Agency)، پناهجویان و پناهندگان در یک گروه برابر قرار نمیگیرند.
به گفته معاون مرکز کاریابی، وکالت و آموزش پناهجویان در دانشگاه دیکن، دانشگاهها در پذیرش پناهجویان به عنوان دانشجو ،به جای شایستگیها، مهارتها و تجربیات، بیشتر به شرایط و وضعیت آنها توجه دارند.
با نگاهی به ماجرای زندگی آلما، ۱۹ ساله و آناشید، ۲۱ ساله دو خواهر پناهجوی ایرانی،می توان چالشها و مشکلات جوانان جلای وطن کرده را به خوبی درک کرد. زمانی که آلما و آناشید به ترتیب 6 و 7 سال بیشتر نداشته و در ایران بودند، به دلیل خشونت خانگی و جدایی والدین، از ادامه تحصیل و اتمام دوره دبیرستان محروم ماندند.
این دو خواهر پس از ازدواج مجدد پدرشان با همسر جدیدش، به همراه آنها ایران را ترک کرده و در سال 2013 وارد کریسمس آیلند شدند. این خانواده ابتدا به جزیره نائورو منتقل شدند، اما پس از باردار شدن نامادریشان، به بازداشتگاه داروین در قلمروشمالی فرستاده شدند.
در سال ۲۰۱۶ خانواده آلما و آناشید پس از دریافت ویزای بازداشت اجتماعی (community detention) به ملبورن نقل مکان کردند. اما تعارض و اختلاف بین این دو خواهر با مادر خواندهشان پیوسته ادامه داشت. در سال ۲۰۱۹ پدرآنها به جرم آزار و اذیت به بازداشتگاه برگردانده شد و این دو دختر هم به پرورشگاه منتقل شدند.
فشارهای روحی و روانی ناشی از این اتفاقات، موجب شد تا آلما دو بار در بخش روانی بیمارستان بستری شود. علیرغم تحمل کوهی از مشکلات او موفق به دریافت جایزه assistant principal’s award در سال دوازدهم دبیرستان شد.
علیرغم تقاضای چند نفر از معلمان و مقامات از جمله سناتور مهران فاروقی، سخنگوی آموزش حزب سبزها، از وزیر مهاجرت استرالیا برای اعطای ویزای بریج به این پناهجوی ۲۰ ساله ایرانی به منظور ادامه تحصیل و استفاده از بورسیه تحصیلی ، تا به امروز این درخواست بدون جواب مانده است.
آرمین اصلانی فعال، 21 ساله، یکی از پناهجویان ایرانی در استرالیا است که وضعیت متفاوتی دارد.در سال 2014 خانواده آرمین به علت بیماری وی و مادرش از نائورو به بازداشتگاه پناهجویان در بریزبن منتقل شدند. آنها در طول سه سال، زندگی در بازداشتگاههای مختلف را تجربه کردند. سرانجام به دنبال به خطر افتادن سلامت روانی این مادر و پسر، خانواده آرمین در سال 2016 با دریافت ویزای بازداشت اجتماعی آزاد شده و او توانست درسیدنی به تحصیل خود در دبیرستان ادامه دهد.
موفقیتهای تحصیلی آرمین در مدرسه موجب شد تا پیشنهادات ارزشمندی به وی شود.آرمین در سال 2018 بورسیه ادامه تحصیل در چند دانشگاه استرالیا از جمله دانشگاه تکنولوژی سیدنی،دانشگاه مک کوارین و دانشگاه وسترن سیدنی را دریافت کرد. حتی وزیر مهاجرت استرالیا در اقدامی غیرمنتظره با استفاده از اختیارات خود، دستور اعطای ویزای بریج برای او صادر کرد. بدین ترتیب آرمین در سال 2018 برای تحصیل دررشته کارشناسی داروسازی وارد دانشگاه سیدنی شد، در حالی که به هیچ یک از اعضای خانواده وی اجازه تحصیل داده نشده بود.
ماه گذشته تقاضای اسکان مجدد خانواده آرمین در ایالات متحده پذیرفته شده و آنها باید در اسرع وقت به این کشور نقل مکان کنند. آرمین هم به دو گزینه ماندن و اتمام تحصیلات در استرالیا و مهاجرت به امریکا، گزینه دوم را انتخاب کرده است.
طی ماه جاری ۴۷۹ نفر از اعضای گروه Refugee Education Special Interest Group با ارسال نامهای از وزیر مهاجرت، تقاضا کردند،برای پناهجویان به منظور برخورداری از امکان تحصیل در دانشگاه، ویزای بریج صادر شود.
به گفته دکتر سارا دهم(Dr Sara Dehm) یکی از نگارندگان این نامه، براساس قوانین بین المللی حق ادامه تحصیل برای همه پناهندگان، حتی در دانشگاه، محفوظ است.
اما به دلیل وجود سیاست های تبعیض آمیز، پناهجویان جوان از فرصت های مشابه برای ادامه تحصیل مانند سایر فارغ التحصیلان دبیرستان در استرالیا بی نصیب می مانند.