یادداشت صادق زیباکلام درباره سرنوشت استعدادهای درخشان در ایران و انگلستان
مساله استعدادهای درخشان و نخبگان و چگونگی جذب و استفاده از آنها در سطوح بالای مدیریت یک کشور سوژه یادداشت صادق زیباکلام استاد دانشگاه تهران بوده است.
به گزارش رادیونشاط، در این یادداشت به روی کار آمدن یک فرد هندی الاصل در بالاترین سطح اجرایی بریتانیا پرداخته شده است.
زیباکلام می نویسد:در انگلستان آقای ریشی سونک یک هندوی هندیالاصل توانست به بالاترین مقام اجرایی یعنی نخست وزیری آن کشور نائل شود.
قبلاً هم صادق خان، یک مسلمان پاکستانیالأصل، به مقام شهردار پایتخت نائل شد. هیچ یک به خانوادههای اعیان و اشراف تعلق نداشتند. برعکس رگ و ریشهشان میرسد به خانوادههای محروم که به آن کشور مهاجرت کرده بودند.
موفقیت آنان مدیون پشتکار، تلاش، هوش و ذکاوت و تحصیلات خود بوده. در عین حال این نکته کلیدی راهم نمیبایستی فراموش کرد که آنان از این موهبت برخوردار بودند که در جامعهای چشم به جهان گشودند که اجازه میدهد افراد با استعداد و خوش فکر آن بتوانند به جایگاههای بالای آن دست یابند. همچون ریشی سونک و صادق خان، هزاران خارجی غیر انگلیسی توانستهاند به جایگاههای بالای مدیریتی و تخصصی آن کشور برسند.
موفقیت آنان دوسویه بوده. درست است که آنان توانستهاند به درجات بالای موفقیت برسند، در عین حال جامعه انگلستان هم از هوش و استعداد و توانمندی های آنان سود برده است.
وضعیت انگلستان در استفاده از مغز ها و استعدادهایش را با کشور خودمان مقایسه کنیم که بخش عمدهای از مغزها و استعدادهای درخشانش را نتوانسته نگه دارد و آنها را هزار هزار راهی اروپا ، آمریکا، کانادا و استرالیا کرده است.
«ماچگونه ماشدیم» و «انگلستان چگونه انگلستان شد».