اجتماعی

سیاست‌های متناقص بزرگ‌ترین کشور انتشاردهنده گازهای گلخانه‌ای

توسط مدیر

تاریخ ارسال: Wednesday, 17 November 2021

از اجلاس زیست‌محیطی سازمان ملل (COP 26) در شهر گلاسگوی اسکاتلند بدون کمک چین هیچ چشم‌انداز روشنی قابل تصور نیست، مطالعه سیاست‌های اقلیمی این کشور مجموعه‌ای از تضادهاست.

به گزارش رادیونشاط، چین در تولید انرژی خورشیدی، بادی، وسایل نقلیه الکتریکی سردمدار کشورها و در عین حال بزرگترین انتشاردهنده گازهای گلخانه‌ای و سوزاننده زغال‌سنگ برای تولید انرژی نیز است.

از نیمه دهه 1990 بدین‌سو شمار فزاینده‌ای از رسانه‌ها نسبت به اثرات مخرب انسانی و زیست‌محیطی توسعه سریع اقتصادی چین هشدار داده‌اند، اما در نگاه رهبران دهه 90 پکن تخریب محیط زیست بهایی بود که به ناچار باید برای مبارزه با فقر گسترده در کشورشان پرداخت می‌شد. به هر حال، روی ویرانگر توسعه اقتصادی چین به تدریج روشن‌تر و تخریب گسترده محیط زیست، سرانجام منجر به افزایش فشار اجتماعی برای تغییر الگوی توسعه این کشور شد.

حال دیگر شرایط بحرانی چین، غیرقابل انکار و توجیه بود. هوای به شدت آلوده بارها باعث تعطیلی کارخانه‌ها و نیروگاه‌های زغال‌سنگ سوز شده و شهروندان چینی بهای توسعه اقتصادی را با جان خود می‌پرداختند. تنها در سال 2017 آلودگی هوا منجر به مرگ 1.24 میلیون چینی شد. منابع دیگر این کشور نیز وضع چندان بهتری ندارند. چین با داشتن حدود 20 درصد جمعیت جهان تنها هفت درصد منابع آب شیرین دنیا را در اختیار دارد و همین میزان اندک نیز به شدت تحت فشار مصرف بی‌رویه و آلودگی صنعتی و کشاورزی است. طبق آمارهای دولتی حدود دو سوم آبهای زیرزمینی چین در سال 2014 آلوده بوده و تنها سه درصد از آبهای زیرزمینی در مناطق شهری تمیز طبقه‌بندی شدند.

شرایط چین به تدریج چنان رو به وخامت رفت که زنگ خطر را برای عموم مردم به صدا درآورد و منجر به اعتراضات گسترده خیابانی در کشور شد. اعتراضات گسترده‌ای مانند (2007) Xiamen، Guangdong (2009)، Qidong (2012)، Wuhan (2019) و بسیاری از موارد دیگر نشان داد که تا چه اندازه شهروندان چینی نگران اوضاع زیست محیطی خود هستند. تنها در سال 2013 تظاهرات به خاطر مسایل زیست‌محیطی به 712 مورد رسید که رشدی 31 درصدی را در مقایسه با سال پیش از آن نشان می‌داد. بسیاری از این اعتراضات به خشونت کشیده می‌شود. البته فعالان محیط زیست در چین می‌کوشند تنها بر روی این مسئله متمرکز شوند و از پرداختن به مشکلات دموکراسی بپرهیزند.

واکنش دولت چین به مشکلات زیست‌محیطی حاصل از توسعه دیرهنگام، اما پیگیرانه بود. از سال 2004 چین شروع به بهبود بازدهی مصرف انرژی کرد. دولت چین در قانون 2005 انرژی‌های تجدیدپذیر هدف مشخصی را برای شدت مصرف انرژی (میزان مصرف انرژی به ازای هر واحد تولید ناخالص داخلی) تعیین، و سازوکاری را برای کاهش آلودگی زیست‌محیطی طی برنامه 5 ساله یازدهم (2006-2010) معرفی کرد. با این وجود، در اجلاس اقلیمی 2009 کپنهاگ (COP 15)، چین همچنان مراقب بود تا برنامه‌های زیست‌محیطی خود را به مسئولیتی بین‌المللی پیوند نزند و تعهدی برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای ندهد که به کندی آهنگ توسعه این کشور بیانجامد. چین در اجلاس کپنهاگ خود را همچنان خارج از باشگاه دولت‌های برخوردار، اما حامی کشورهای در حال توسعه در مبحث سیاستگذاری اقلیمی می‌دید.

چین در اجلاس «COP 15» متهم به جلوگیری از رسیدن به توافقی اساسی شد و رسانه‌ها و سیاستمداران غربی این کشور را عامل مانع‌تراشی در سیاست بین‌المللی و به گروگان گرفتن جهان معرفی کردند. به هر حال در نگاه چین، کشورهای ثروتمند و نه در حال توسعه بودند که مسئولیت تاریخی غیر قابل انکاری در افزایش انتشار گازهای گلخانه‌ای و وخامت اوضاع اقلیمی دارند. به همین خاطر برای سالیان متمادی چین از قبول سقف انتشار گازهای گلخانه‌ای سر باز زده و در عوض خواستار همکاری بیشتر کشورهای ثروتمند برای حل مشکلات اقلیمی شده است.

به گزارش آناتولی، به هر حال، پس از بن‌بست COP 15، چین رویه همسوتری با کشورهای توسعه‌یافته در پیش گرفت. تغییر سیاست اقلیمی چین عمدتا به خاطر اتخاذ سیاست «نرمال جدید» (New Normal) در پاسخ به مشکلات الگوی توسعه این کشور اتخاذ شد. امنیت انرژی، مشکل سلامت همگانی، بحران مشروعیت ناشی از آلودگی زیست‌محیطی (به‌ویژه هوا) و تصحیح نقاط ضعف مدل توسعه قدیمی عوامل عمده‌ای بودند که چین را به سمت سیاست نرمال جدید سوق دادند. این سیاست بر چهار محور اصلی استوار بود: بخش خدمات، نوآوری، کاهش نابرابری، و پایداری زیست‌محیطی. از ابتدای برنامه 5 ساله دوازدهم (2011-2015) مسیر توسعه چین از توسعه مبتنی بر صنایع انرژی‌بر مانند صنایع سنگین و تمرکز سرمایه گذاری در صادرات به اقتصادی متوازن‌تر بر اساس رشد کمتر اقتصادی، افزایش نقش خدمات و مصرف داخلی، نوآوری و تکنولوژی‌های پاک تغییر کرد.

-------

هشدارها درخصوص بیماری کووید-19 را جدی بگیرید

استفاده از ماسک به اندازهٔ فاصله‌گیری اجتماعی یا حتی خیلی بیشتر از آن مؤثر است.

اگردر استرالیا هستید واحساس میکنید به کروناویروس مبتلا شده اید با پزشک خانوادگی خود تماس گرفته و یا با شماره تلفن ملی خط ویژه اطلاعات سلامتی کروناویروس به شماره 1800020080 ارتباط برقرار کنید.

اگر در تنفس با مشکل روبرو می شوید و یا در شرایط اورژانس قرار گرفته اید می توانید با شماره 000 ارتباط برقرار کنید.

دانلود اپ کووید سیف (COVIDSafe)

https://www.covidsafe.gov.au/

دریافت جدیدترین اخبار و اطلاعات در مورد تصمیمات کروناویروس در استرالیا توسط رادیو نشاط