آیا سگها پس از انقراض نسل بشر میتوانند زنده بمانند؟
برای گروهی از افرادی که سگ را به عنوان حیوان خانگی انتخاب کردهاند، این سوال مطرح است که آیا یار پشمالوی آنها پس از محو شدن انسان از روی کره زمین، زنده خواهد ماند یا نه؟
به گزارش رادیونشاط، به عقیده محققان، سگها از حدود 15000 تا 40.000 سال پیش اهلی شده و با انسانها زندگی میکنند.
این در حالی است که تنها 20 درصد از سگها، حیوان خانگی بوده و بقیه یعنی حدود 800 میلیون قلاده از جمعیت سگها در جهان آزاد و رها زندگی میکنند.
در صورتی که انسانها از چرخه زندگی سگها حذف شوند، ادامه زندگی برای آنها دشوار خواهد شد.
همه سگها چه خانگی و چه رها، به صورت مستقیم یا غیرمستقیم به منابع غذای انسانی وابسته هستند. هر چند آنها پس از انقراض نسل بشر زنده خواهند ماند اما در سالهای نخست پس از این جدایی، آنها زندگی دشوار و پرچالشی را تجربه خواهند کرد.
اما سگها فرصتطلب بوده و از ویژگی سازگاری برخوردار هستند، بنابراین به خوبی با وضعیت جدید کنار خواهند آمد.
به دلیل دخالت انسان، طول زندگی سگهای وحشی بین 3 تا 5 سال است، بنابراین با نبود انسان، آنها عمر طولانیتری خواهند داشت.
اما یافتن منابع جدید غذایی تنها مشکل سگها نخواهد بود، بلکه براساس "قانون بقای اصلح" بعضی از نژاد سگها مانند پوزه کوتاهها به دلیل عدم قابلیت سازگاری با شرایط جدید از بین خواهند رفت.
سگهای بولداک که بدون کمک دامپزشک نمیتوانند زایمان کنند، نیز به سادگی قادر به تولیدمثل نخواهند بود.
بعضی از ویژگیهای ظاهری سگها مانند آویزان بودن گوش، دم مجعد، چینهای بیش از حد پوست، به دلیل ایجاد مانع در ارتباط با سگهای دیگر نیز رفته رفته حذف خواهند شد.
در این بین سگهای گرگینژاد ژرمن شپرد، هاسکی و مالاموت به دلیل قدرت سازگاری بالا، از شانس بیشتری برای زنده ماندن برخوردار خواهند بود.
نکته قابل توجه دیگر این است که در نسلهای بعدی سگها که پس از انقراض بشر متولد میشوند، دیگر خبری از نژاد اصیل سگ نبوده و تنوع ژنتیکی افزایش پیدا خواهد کرد.
در دنیایی که در آن انسانها در حال انقراض باشند، به تدریج خوی و صفت گرگها، در سگها نمایان خواهد شد.
البته این امکان نیز وجود دارد که سگها از شرایط جدید زندگی لذت برده و راضی هم باشند زیرا آزادی بیشتری در انتخاب اعضای گله و جفت داشته واززندگی در قفس، اذیت و آزار انسان و قلاده رها خواهند شد.
اما در مقابل، به بعضی چیزها از جمله همراهی با انسان، واکسن و کنترل انگل دسترسی نخواهند داشت.
در نتیجه آنچه سگها در رهایی به دست خواهند آورد نسبت به آنچه از دست خواهند داد، به مراتب بیشتر است.
بنابراین، بهتر است انسان ها در تعامل و روابط شان با سگها تجدیدنظر کرده و به آنها فرصتهای بیشتری برای سگ بودن، حق انتخاب و لذت بردن بدهند.