شرایط نابرابر زندگی برای متولدین دهه 1990 استرالیا
مطالعات نشان میدهد متولدین دهه ۱۹۹۰ استرالیا در یک شرایط نابرابر در این کشور بزرگ شدهاند.
به گزارش رادیونشاط، محدودیتها در رابطه با امنیت اجتماعی، نبود مراکز مراقبت از کودکان مقرونبهصرفه، هزینههای مسکن و مشکلات بازار کار به طور فزایندهای، مشکلات پرورشی را افزایش دادهاند.
آنهایی که در سال ۱۹۹۰ در استرالیا متولد شدهاند، تجربه شرایط زندگی نابرابر دارند؛ شرایطی که برخی با حمایت خانوادگی راحتتر توانستند پیشرفت کنند و برای برخی این شرایط مهیا نبودهاست.
مطالعهای در سال ۱۹۹۰ در دو منطقه در حومه ملبورن، از طریق بررسی ۱۶۷ کودک و والدین آنها، در گستره متنوعی از زمینهها، انجام شد. اکنون پس از گذشت سه دهه، که شرکتکنندگان سی ساله شدهاند، با آنها برای درک بهتر مسائل اقتصادی مصاحبه شدهاست.
محدودیتهایی در رابطه با امنیت اجتماعی، کمبود مراکز مراقبت از کودکان مقرونبهصرفه، هزینههای مسکن و بازار اشتغال به شدت متزلزل، از الگوهای رشد در شرایط نابرابر، به ویژه در میان زنان، هستند.
دکتر دینا بومن، محقق اصلی در مجموعهی برادری سنت لورنس و یکی از نویسندگان این گزارش، گفت ۳۰ سالگی زمانی است که مردم در زندگی خود به ثبات رسیدهاند؛ اما اکنون افراد زندگی خود را "نامطمئن" میدانند.
شرکتکنندگان در این مطالعه یک حس عمومی مشترک را توصیف کردند و گفتهاند به دست آوردن اهداف مهم زندگی مانند یک "شغل مناسب، خانه، ماشین و شروع خانواده،" زمان زیادی را میطلبد، و برای آنهایی که از کمک خانواده بهرهمند نشدهاند، دستیابی به اولین شغل و مسکن، سخت بودهاست.
بومن گفت: "برای بسیاری از آنها، این هدفها مانند یک رویای دور بود. آنها فکر نمیکردند که بتوانند این چیزها را داشته باشند.”
پروفسور پیتر وایتفورد، استاد دانشگاه ملی استرالیا، گفت که این مطالعه بهخاطر "قرار دادن داستانهای واقعی در کنار آمار و ارقام" ارزشمند است و گفت که آنهایی که در سال ۱۹۹۰ در استرالیا به دنیا آمدهاند، داستان بسیار پیچیدهای داشتهاند.
یکی از شرکتکنندگانی که در این گزارش مورد بررسی قرار گرفتهاست، به نام روبی مانتفورد گفت خوششانس بوده چراکه هر زمان که نیازمند حمایت خانواده بوده، از آن بهرهمند شده است.
سارا، یکی دیگر از شرکت کنندگانکه درخواست کرد نامخانوادگیاش فاش نشود، ۳۱ ساله از ملبورن است. مادرش وقتی او پنج ساله بود درگذشت.
او گفت خواهر او در ۱۸ سالگی برایش کار پیدا کردهاست، و اکنون او تجارت خود را دارد؛ سارا مقروض نیست و یک واحد مسکونی به کمک خانواده همسرش خریداری کردهاست.
"من واقعا در زندگی از حمایت خوبی برخوردار بودهام. اگر حمایتی از شما نشود، کار زیادی از دستتان برنخواهد آمد.”
